Pronkjuweel

De Bak van onze Voorzitter

Ja, ja, Bak en Voorzitter beide met een Hoofdletter, want ze mogen er wezen! Bij aankomst werd mij ietwat stilletjes de deur open gedaan door Bea van Laarhoven, die mij gebaarde dat ik gauw moest komen kijken. Ik kreeg een loep in de handen geduwd en moest de bovenkant van een heel lang Vallisneria blad nauwkeurig bekijken. Eerst zag ik niet veel meer dan een bruin-zwarte afgeknapte bladrand, die wat vorm betreft best een visje kon wezen, maar na wat verder turen zat iets verderop een zwart langgerekt piepklein waterdiertje zich stil te verstoppen voor de hapgrage grote jongens die in de buurt zwommen. De achtergrond van dit verhaal was minstens even spannend als dat van “Wasmachine annex kinderkamer” (zie de “Uitstromer” van februari dit jaar), zoals in de “Uitstromer” van april duidelijk werd.

Dat was dus een bijzondere ontvangst in Huize van Laarhoven voor de 2e gastheeravond van dit seizoen. Er waren niet veel gasten (Marie Blom en ik waren de enige enthousiastelingen) maar de kwaliteit van wat geboden werd was natuurlijk puik. Geert en Bea’s aquarium (130 x 70 x 50 cm) heeft, hoewel nieuw, al een hele geschiedenis. Droog en leeg heeft het met veel gereedschap en knutselspullen toch wel zo’n kleine 2 jaar in de huiskamer staan prijken. De grote bioloog, met dikke aan- en afvoerbuizen naar het aquarium, en van de lichtbak met een ingenieus schuifsysteem voor de TL-buizen (1 Grolux, 1 Philips nr. 83, 2 Aquastar) heeft heel wat denkwerk, bouwwerkzaamheden en trouble-shooting tijd gekost voordat het allemaal klaar was. Nu draait het aquarium ruim een jaar en is de oude bak de deur uit.

Nadat ik de loep terzijde had gelegd en iets verder keek viel meteen een grote grillige tak kienhout op. Bovenop de hoogste krul zat doodstil een knots van een garnaal (Atyopsis molluccensis), die erg zat te genieten van de sterke stroming van de uitstromer van de bioloog. Dat die juist daar de sterkste stroming veroorzaakte was natuurlijk geen toeval, want Geert en Bea weten wat garnalen lekkere plekjes vinden… Toch dook hier meteen een dilemma op: de plaats van de kienhouttak, hoe fijn ook voor molluccensis, was niet ideaal voor de compositie van het aquarium. Tja.

Dan zitten we meteen midden in de keuze en de groei van planten. Er stonden grote Stricta’s (Hygrophila corymbosa), prachtig Mexicaans eikenblad (Shinnersia rivularis) met dichte bladerkransen, en fraaie olijfgroene Bacopa caroliniana. Ook zagen we diverse Cryptocoryne soorten, reuzenambulia’s (Limnophila aquatica) en Alternanthera reineckii. De laatste deed het wat minder goed. Een bosje heel lange Vallisneria vormde een mooie waaier over het wateroppervlak. De zijkanten waren met Javavaren (Microsorum pteropus) bezet. Een paar soorten planten laat ik nog ongenoemd, maar het zal duidelijk zijn dat er veel variëteit was. Over de compositie zijn Geert en Bea nog niet tevreden, maar de groei was goed. Dat komt doordat Geert enkele maanden geleden voor ’t eerst is begonnen met CO2 toevoer. Een oude cilinder met maar liefst 10 kg inhoud staat naast het aquarium en reguleert 3 x per dag een kwartier de carbonaathardheid en pH. Pronkjuwelers liepen nooit zo voorop met CO2, maar nu Geert om is volgen er misschien meer? Om de prijs van CO2 hoef je het niet te laten: het milieu kan dat spul missen als kiespijn en Geert heeft voor ons al een mooi prijsje voor het navullen onderhandeld bij "Ajax brandblussers".

De meeste mensen denken bij een aquarium aan vissen. Daar dachten Geert z’n vissen helaas anders over: ze deden alsof ze niet thuis waren. In de loop van de avond kregen we echter steeds meer te zien. Ik wilde eigenlijk al niet meer geloven dat er echt 14 grote Congozalmen (Hemigrammopetersius caudilis) in de bak zaten, totdat Bea ze met wat droogvoer wist te lokken. De kleur, de glans en de zwemstijl waren een prachtig gezicht. Ook de school Rasbora margaritatus (15 stuks) was mooi. De vijf donkerrode Loricaria’s waren minder schuw dan veel van de andere vissen en ook de zeven 30 jaar oude Botia’s sidthimunki lieten zich geregeld zien. Daarnaast fungeert het aquarium af en toe als opvanghuis voor enkele verweesde vissen uit bejaardentehuizen zodat ik hier niet volledig ben in het vermelden van alle aanwezige soorten.

Als goed huisvrouw had Bea nog wel een ergernis: zweefvuil. Hoewel het biologische filter goed functioneert en stevig pompt, is de doorstroming van de bak nog niet optimaal. Het Zwolse systeem, waarbij ook van onderin de bak krachtig wordt afgezogen naar de bioloog, wordt hier sterk gemist. Volgens mij zit Geert al enige tijd te broeden op een goede oplossing voor dit probleem maar hij is er nog niet uit. Wie helpt onze voorzitter aan een briljant idee, zonder (zoals ik deed) oplossingen te verzinnen die tot een onbedoelde douche bij de benedenburen leiden?

Voor je het weet schrijf ik deze hele Uitstromer vol. Daarom maar meteen de conclusie: het was een leuke en leerzame avond.

Johan Havinga
2008